«

»

maj
18

Odrobina historii – ruiny polskiego kościoła – Boręty

Ruiny Kościoła p.w. św. Katarzyny w Borętach to przykład kościoła gotyckiego. Został wzniesiony w XIV-XV wieku i od samego początku funkcjonował jako polski kościół. Kościół murowany z cegły, na planie zbliżonym do kwadratu z wydłużonym trójbocznie zakończonym prezbiterium i kwadratową wieżą od zachodu. Kiedyś obiekt ten posiadał piękną, drewnianą wieżę, którą po dziś dzień pamiętają najstarsi mieszkańcy Boręt, którzy chętnie opowiadają o kościele, który zachwycał swoim pięknem i majestatem.

Kościół ten został spalony w 1945 roku. Z opowieści jednego z mieszkańców wynika, że mimo iż przez Boręty nie przebiegał front działań wojennych to na wieży kościoła w 1945 roku ukryło się dwóch niemieckich żołnierzy, którzy strzelali do sowieckiego samolotu wojskowego, który ostrzelał kościół, którego drewniane elementy pochłonął ogień. Aktualnie po pięknym kościele prezentowanym na powyższym zdjęciu pozostały jedynie ceglane ściany.

Aktualnie przy ruinach kościoła nie odbywają się żadne prace, które miałyby na celu zachowanie tego pięknego kawałka architektury dla potomnych. Najstarsi mieszkańcy wsi, którzy w czasie wojny mieli po kilka, kilkanaście lat przyznają, że do dziś zdecydowanie bardziej utożsamiają się z prawdziwym, polskim kościołem, którego ruiny można podziwiać na prezentowanym zdjęciu, niż z byłym kościołem ewangelickim, który co prawda prezentuje walory estetyczne, ale dla najstarszych mieszkańców nie jest elementem zakorzenionym w ich tożsamości.

Dlaczego ruiny kościoła moim zdaniem zasługują na to, by być elementem dziedzictwa kulturowego Boręt i Palczewa? Według mnie fakt, iż najstarsi mieszkańcy Boręt utożsamiają się z tym obiektem i chcą, by następne pokolenia wiedziały że w tym miejscu stał polski kościół spalony przez Sowietów, zasługuje na to by uznać, że dla mieszkańców Boręt kościół jest dziedzictwem poprzednich pokoleń, które powinno być pielęgnowane i pokazywane kolejnym Polakom. Dla mnie obiekt ten jest miejscem o wartości historycznej, symbolicznej, duchowej i estetycznej – wpływa również na moją tożsamość zwłaszcza że podczas poszukiwania informacji o kościele i Borętach rozpalono we mnie żar i chęć poszukiwań kolejnych informacji.

Ruiny kościoła coraz częściej nanoszone są na turystyczne mapy podróżników i miłośników starych zabytków, ruin, kościołów. Przy odrobinie pracy i zadbaniu o to, by upływający czas nie zniszczył pozostałości po polskim kościele w Borętach, można by było stworzyć naprawdę piękne miejsce warte odwiedzenia, które z całą pewnością zasługiwałoby na to, by znaleźć się w przewodnikach turystycznych nie tylko Żuław Wiślanych, ale również Polski.

Dodaj komentarz